اندرون اتاق تأثير بكند ، آيا آن خاك كه در آن ديوار هست پاك است يا نه ؟ جواب : خاكى كه رطوبت خلا به آن رسيده نجس است وهر گاه در سمت قبله است نماز كردن به آن سمت هم مكروه است . 60 - سؤال : أقل آبى كه در آن غسل توان نمود چه قدر بايد باشد ؟ جواب : به قدرى كه بر همه بدن آب جارى شود به أعانت دست . گاه است كه به بيست وپنج درم توان كرد . 61 - سؤال : غسل جنابت قبل از دخول وقت نماز را به چه نيت بايد كرد ؟ جواب : به قد رفع جنابت قربة إلى الله كافى است وبا آن ، نماز واجب ، مىتوان كرد . 62 - سؤال : اگر كسى پيش از غسل ، علم قطعي يا شرعي داشته باشد به طهارت بدن وبر بىمانع بودن آن از وصول آب ، ودر حينى كه مىخواست غسل كند شك به هم رسانيد در عروض نجاست ومانع ، آيا حالت سابقه را مستصحب مىتوان داشت يا نه ؟ جواب : اما در طهارت محل ، پس به استصحاب اكتفا مىتوان كرد وشك در نجاست اعتبار ندارد واما در صورت شك در حصول مانع از وصول آب اعتماد به استصحاب مشكل است ، چون معارض است به استصحاب شغل به غسل ذمه واصالة عدم نفس غسل . بلى اگر بعد از وضو وغسل مانعى در بدن بيند وشك كند كه آيا قبل بوده يا بعد ، اظهر اين است كه بنا را بر صحت مىگذارد ، ( هر چند در اين ميان معارضها موجودند ) زيرا كه در اينجا فرقى هست كه آن ظاهر حال مسلم است كه فعل را بر وجه صحيح كرده ، بلكه جزما فعلى كرده كه در آن وقت محكوم به صحت بوده ، چون در خاطر أو خطور نكرده بود قبل از غسل ووضو كه آيا مانعى وحايلى در بدن هست يا نه ، واستصحاب حال عدم حايل چنان قوتى دارد كه عدم را در أذهان مجزوم به ، مىدانند وافعال مترتبه بر آن را به جا مىآورند واين گونه جزم كه بعضي آن را " اعتقاد مشهور " مىخوانند وبعضي " علم عادى " مىگويند نظر به تتبع احكام شرعيه حجت است ، پس طهارتى كه به عمل آمده در آن حال محكوم به صحت است وبطلان آن محتاج است به دليل . واما در صورت طريان شك قبل از طهارت ، خصوصا با ظن به حصول مانع ديگر ، نه